In den beginne deelde Magelaan de Blekersdijk met verschillende organisaties. Eén daarvan was Druk in de Weer, net als wij een coöperatieve vennootschap en uit overtuiging mens- en milieuvriendelijk ondernemend. Toen al.
Alleen leverden zij drukwerk aan hun klanten, en wij zetwerk aan de onze. En die 'onze', daar was Druk in de Weer een van. Meer nog, zij waren de eerste, nummer één in boekhoudpost 40, bestemmeling van onze eerste factuur 1986.001 d.d. 1-2-1986.
Dat was in de tijd van de manuele montage, toen de repro-afdeling van een drukkerij – bij DIDW was dat Ellie, in het midden op de foto – repen zetwerk aangeleverd kreeg om daarmee aan het knippen en plakken te gaan. Foto's werden stuk voor stuk manueel gereproduceerd op de camera. 'Zetten' deed je op een zetmachine, waarbij je je werk eerder codeerde dan vormgaf. Van de zetcomputer ging het rikketik naar de belichter, waarin een ingenieus lenzensysteem de letters in diverse corpsgroottes projecteerde op fotografisch papier.
Onze eerste belichter kon trouwens maar acht lettertypes tegelijk bevatten. Van een wildere combinatie dan helvetica romein-cursief-bold met plantin romein-cursief-bold moesten we dus niet dromen. Plaatsje nr. 7 was namelijk voor de antique olive black (om extra vette titels te kunnen zetten) en plaatsje nr. 8 voor de font met symbolen. Aan het einde van het proces namen we de lichtdichte doos uit de belichter waarin het (belichte) fotografisch papier of film opgerold zat. De doos ging in de ontwikkelmachine en pas op dàt moment kregen we zicht op de hoejuistheid van ons werk. De ontwikkelde repen zetwerk brachten we met eerbiedige handen naar de drukker.
Nu, 25 jaar later, verloopt onze communicatie met drukkers helemaal digitaal. Maar hoezeer onze relatie ook is geëvolueerd, vandaag - exact 25 jaar na onze eerste factuur 1986.001 - is Druk in de Weer nog steeds klant van Magelaan.
Dat vonden wij in ons jubileumjaar een presentje waard. Omdat we weten dat zij na al die jaren nog steeds principieel hun zoektocht verderzetten naar de meest milieuvriendelijke productiemethoden leek een waardebon voor vijf ritjes van de fietskoerier Max Mobiel ons wel een goed idee.
Max Mobiel kennen we trouwens in eerste instantie omdat Magelaan van hen het hele jaar door een fiets huurt, voor elke medewerker die zich binnen de stad naar een klant moet verplaatsen. Want zoals Ellie zei toen ze de bonnen in ontvangst nam: "alleen niet (met de auto) gereden kilometers, zijn groene kilometers."