Het voorjaar van 2001 bracht een aardschok teweeg bij Making Magazines, uitgever van vakbladen en bedrijfspublicaties. Het Brusselse marketingbureau B-I-C, waarvan Making Magazines een gezonde afdeling meende te zijn, had plots de boeken neergelegd.
Verbijstering bij het personeel, dat plots een strenge curator tegenover zich kreeg en enkele kandidaat-overnemers.
Eén daarvan was Aanzet cvba, bureau voor grafische schoonheid. Als een van de weinigen bleken de zaakvoerders niet alleen geïnteresseerd in de mooie klantenportefeuille van Making Magazines, maar ook in het knappe personeel. We ontmoetten onze toekomstige bazen voor het eerst in Brasserie P, waarna in hoog tempo nog enkele vergaderingen volgden. Intussen probeerden wij onze bestaande klanten zo goed mogelijk te bedienen en lopende projecten af te handelen. Een bureau hadden we niet, dus alles gebeurde op de slaapkamer van een collega. Het werden de meest intense weken van mijn carrière tot dan toe.
De onderhandelingen werden gelukkig snel en met succes afgerond, zodat nog geen maand na het faillissement de zeven MM-medewerkers een 'nieuwe' job hadden. De fiere loft in de Baudelostraat moesten we helaas achter ons laten. Aanzet had net de grote verbouwing aan de Blekersdijk voltooid, waardoor niet alleen wij, maar ook de Aanzetcollega's die tijdens de verbouwing elders onderdak hadden gevonden, in een nieuw huis terechtkwamen. Feestje!
Omwille van de naambekendheid droeg het gefusioneerde 'bureau voor universele communicatie' nog een tijd lang de dubbele naam Aanzet/Making Magazines, iets waar we vijf jaar later vanaf zouden stappen (zie de toekomstige herinnering aan 2005).
De samensmelting van het personeel verliep vlot, mede dankzij de geregelde verjaardagsdrinks en de gezamenlijke middagpauzes in (o.a.) Het Magazijn.
Waar wij van Making Magazines vooral aan moesten wennen, was het invullen van timesheets, een voor ons tot dan toe onbekend fenomeen.
Maar in het prachtig gerenoveerde gebouw kregen we onze eigen stek op de tweede verdieping, die oorspronkelijk als luxeappartement bedoeld was. Uit pure gewoonte palmden we meteen de slaapkamers (en badkamer) in. Enkele collega's installeerden zich in de living, met weids uitzicht op het Baudelopark en de torens van Gent.
Datzelfde jaar, op 11 september 2001, hoorden we om klokslag drie uur op de radio het wereldschokkende nieuws van de Twin Towers. Onze torens bleven gelukkig overeind staan.
Dirk Rasschaert